رابطه راهبردهای خودابرازی دفاعی و اظهار وجودی با اضطراب اجتماعی در دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز
صفحه 1-10
https://doi.org/10.22055/jacp.2022.41310.1242
محسن علیپور، سودابه بساک نژاد، یداله زرگر
چکیده اضطراب اجتماعی یکی از شایعترین اختلالات روانشناسی میباشد که مانع از حضور کارآمد فرد در عرصههای شغلی، تحصیلی و اجتماعی میشود. در این راستا هدف از این پژوهش حاضر بررسی رابطه راهبردهای خود ابرازی دفاعی و اظهار وجودی با اضطراب اجتماعی در دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز میباشد. به این منظور نمونهای به حجم 340 نفر دانشجو از دانشگاه شهید چمران اهواز به روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند و ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خود ابرازی و پرسشنامه ابعاد اضطراب اجتماعی ارائه گردید. برای تحلیل دادهها از روش همبستگی و رگرسیون استفاده شد. نتایج تحلیل دادهها نشان داد که راهبردهای خودابرازی دفاعی و خودابرازی اظهار وجودی پیشبینیکننده اضطراب اجتماعی دانشجویان هستند، بنابراین نتایج حاکی از این واقعیت است که متغیرهای خود ابرازی میتواند اضطراب اجتماعی را پیشبینی کند.:
بررسی نقش میانجی الگوهای ارتباطی زناشویی گاتمن در رابطه سبکهای دلبستگی با رضایت زناشویی در افراد متاهل شهر اهواز
صفحه 11-24
https://doi.org/10.22055/jacp.2022.40890.1240
مریم مردانی، علی مرعشی، علی همتی
چکیده هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی الگوهای ارتباطی زناشویی گاتمن در رابطه سبکهای دلبستگی با رضایت زناشویی در افراد متأهل شهر اهواز بود. روش تحقیق از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه افراد متأهل شهر اهواز در سال 1400 بودند که از بین آنها 270 نفر بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. بهمنظور جمعآوری دادهها از مقیاس رضایت زناشویی هودسن، مقیاس دلبستگی بزرگسالان کولنیز و رید و مقیاس مهارتهای ارتباطی گاتمن استفاده شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS-26 و AMOS-24 انجام شد. نتایج نشان داد که مدل از برازش مناسب در جامعه برخوردار بوده و تمامی مسیرهای مستقیم معنیدار شدند. همچنین مسیرهای غیرمستقیم دلبستگی ایمن با رضایت زناشویی با میانجیگری مهارت ارتباطی گاتمن، دلبستگی اضطرابی با رضایت زناشویی با میانجیگری مهارت ارتباطی گاتمن، دلبستگی اجتنابی با رضایت زناشویی با میانجیگری مهارت ارتباطی گاتمن معنیدار بودند. باتوجه به اینکه سبکهای دلبستگی زوجین و چهار مهارت ارتباطی گاتمن بر رضایت زندگی زناشویی تأثیر میگذارد، پس به رضایت زناشویی میتوانند کمک کند. بنابراین اجرای برنامههای آموزشی و درمانی آشناسازی و پیشگیرانه در زمینه سبکهای دلبستگی و مهارتهای ارتباطی گاتمن بر رضایت زناشویی زوجین به درمانگران توصیه میشود.
اثربخشی طرحواره درمانی کودک و نوجوان بر خودکارآمدی تعاملی، خودپنداره و تمایل به کنترل در کودکان بی سرپرست و بد سرپست
صفحه 25-38
https://doi.org/10.22055/jacp.2022.40707.1233
مهدی زهرهوند، پرویز صباحی، پروین رفیعی نیا
چکیده هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی طرحواره درمانی کودک و نوجوان بر خودکارآمدی تعاملی، خودپنداره و تمایل به کنترل در کودکان بیسرپرست و بدسرپست بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نوع طرح، نیمهآزمایشی با گروه کنترل با پیشآزمون و پسآزمون بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کودکان ساکن در مراکز نگهداری کودکان بیسرپرست و بدسرپرست شهر اراک بود که تعداد 30 نفر بهعنوان نمونه آماری و بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند و به مقیاس خودکارآمدی کودکان در تعامل با همسالان (CSPIS)، مقیاس خودپنداره کودکان (CSCS) و مقیاس تمایل کودکان به کنترل (CDCS) پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل دادهها نیز از تحلیل کواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای مورد بررسی تفاوت معنیداری وجود دارد (p<0/05). به طوریکه گروه آزمایش در پسآزمون و در مؤلفههای شرایط تعارضی و شرایط غیرتعارضی، سازگاری رفتاری، وضعیت ذهنی و تحصیلی، ظاهر جسمانی، محبوبیت و شادی و رضایتمندی نمرات بیشتر و در متغیر تمایل به کنترل و اضطراب نمرات کمتری کسب کرده بودند. از طرحواره درمانی کودک و نوجوان میتوان در حوزه رواندرمانگری کودکان و نوجوان و بهخصوص در زمینه افزایش خودکارآمدی تعاملی، خودپنداره و کاهش تمایل به کنترل بهره برد.
اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر بهزیستی روان شناختی و خودشکوفایی معلولین جسمی حرکتی شهر کوهدشت
صفحه 39-60
https://doi.org/10.22055/jacp.2022.40551.1230
سارا آزادی، لیلا بازوند
چکیده پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش مهارتهای زندگی بر بهزیستی روانشناختی و خودشکوفایی معلولین جسمی و حرکتی انجام شد. پژوهش شبه آزمایشی از نوع کاربردی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل، جامعه آماری شامل کلیه معلولین جسمی وحرکتی شهرستان کوهدشت که در سال 1400 که دارای پرونده معلولیت در سازمان بهزیستی بودند. حجم نمونه 30 نفر از معلولین که با استفاده روش نمونه گیری تصادفی ساده و در دسترس که دارای معلولیت جسمی و حرکتی بودند انتخاب شدند. و به طور تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل هر گروه 15 نفر جایگزین شدند. مداخله آموزش مهارتهای زندگی طی 10 جلسه برای گروه آزمایش صورت گرفت. ابزار گرد آوری دادهها از پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف (1980) و پرسشنامه خودشکوفایی اهواز (1380) استفاده شد. دادههای پژوهش با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم افزار spss24 موردتجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها نشان داد، که آموزش مهارتهای زندگی موجب افزایش بهزیستی روان شناختی و خودشکوفایی در گروه آزمایش در سطح کمتر از 05/0( 001/0> p ) تاثیر داشت. و بین دو گروه تفاوت معنی دار وجود داشته است. نتیجه آموزش مهارتهای زندگی به معلولین جسمی و حرکتی در بهزیستی روان شناختی و خودشکوفایی اثر بخش است. و می توان به عنوان یک درمان موثر از آن استفاده کرد.
