دوره و شماره: دوره 5، شماره 4، زمستان 1398 
تخصصی

تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی با تکنیک هنردرمانی بر مشکلات رفتاری کودکان

صفحه 1-13

https://doi.org/10.22055/jacp.2022.32358.1136

فیروزه ساجدی، شقایق بناء

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش مهارت­های زندگی با تکنیک هنردرمانی بر مشکلات ‌رفتاری کودکان انجام شد. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-‌پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان دختر (9-7 ساله) شهر تهران در نیمسال دوم تحصیلی 98-1397 بودند. به روش نمونه­گیری خوشه­ای چندمرحله­ای و به‌صورت هدفمند، تعداد 30 نفر از آن‌ها انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) گمارده شدند. افراد گروه آزمایش برنامه آموزش مهارت­های زندگی با تکنیک هنردرمانی (محقق ساخته) را ‌طی 12 جلسه 90 دقیقه‌ای، هر هفته (2 جلسه)‌ به‌صورت گروهی دریافت کردند؛ افراد گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. به‌منظور جمع­آوری اطلاعات از پرسش‌نامه مشکلات رفتاری کودک آخنباخ در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته­های حاصل از تحلیل داده­های پژوهش نشان داد که با کنترل اثر پیش‌آزمون، بین میانگین نمرات پس‌آزمون افراد گروه آزمایش و کنترل در مؤلفه‌های اضطراب (15/29F=، 001/0P=)، انزوا (67/26F=، 001/0P=)، شکایت­های جسمانی (90/24F=، 001/0P=)، مشکلات اجتماعی (71/18F=، 001/0= p)، مشکل تفکر (53/20F=، 001/0= p)، مشکل توجه (77/23F=، 001/0 = p)، عدم‌توجه به قواعد (13/16F=، 001/0 = p) و رفتار پرخاشگرانه (46/26F=، 001/0p=)‌ تفاوت معنی‌داری وجود دارد. در مجموع، نتایج این پژوهش، حاکی از تأثیر آموزش مهارت‌های زندگی با تکنیک هنردرمانی بر کاهش مشکلات رقتاری کودکان بود.

مقاله پژوهشی

بررسی مولفه‌های تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان بر اساس تفاوت‌های فردی در تیپ-های زیستی شخصیت

صفحه 14-27

https://doi.org/10.22055/jacp.2022.34614.1162

مهسا مسلمان، نیلوفر میکائیلی، عسکری اصغری گنجی، علی مهدوی

چکیده ابعاد زیستی شخصیت تأثیر مهمی بر ابعاد روان‌شناختی افراد دارند و تنظیم شناختی هیجان می­تواند تحت تأثیر این ابعاد قرار گیرد. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تنظیم شناختی هیجان در افراد با تیپ شبانه‌روزی صبحگاهی و شامگاهی انجام گرفت. این تحقیق با رویکرد روش­شناسی کمی در قالب یک طرح علی-مقایسه‌ای در دو گروه افراد با الگوهای صبحگاهی و شامگاهی مورد بررسی قرار گرفت. نمونه پژوهش در مرحله اول شامل 300 دانشجوی دختر و پسر 19 تا 33 ساله، دانشجوی کارشناسی یا کارشناسی ارشد بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس و آزمون غربالگری صبحگاهی-‌شامگاهی 99 نفر با‌توجه به نمره آن‌ها در پرسش‌نامه صبحگاهی-شامگاهی انتخاب و در دو گروه تیپ صبحگاهی (50 نفر) و تیپ شامگاهی ( 49 نفر) مورد بررسی قرار گرفتند. از دو پرسش‌نامه صبحگاهی-‌شامگاهی و پرسش‌نامه تنظیم شناختی هیجان به‌عنوان ابزار جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. تحلیل آماری با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره نشان داد که بین دو گروه از نظر ارزیابی مجدد مثبت و دیدگاه­گیری تفاوت معنی‌دار وجود دارد. نتایج نشان داد که افراد صبحگاهی از لحاظ ارزیابی مجدد مثبت و دیدگاه­گیری بالاتر از افراد با تیپ شامگاهی بودند. با‌توجه به نتایج به‌دست آمده می­توان گفت افرادی که در تیپ شبانه­روزی صبحگاهی قرار دارند از تنظیم شناختی هیجان مثبت برخوردار هستند. بنابراین صفات صبحگاهی و شامگاهی می­توانند نقش مؤثری در گرایش به‌سمت به‌کارگیری راهبردهای تنظیم شناختی هیجان مثبت و منفی داشته باشند.

مقاله پژوهشی

مقایسه اثربخشی درمان یکپارچه نگر، معنویت درمانی و درمان شناختی- رفتاری بر پریشانی در بیماران مبتلا به سرطان پستان

صفحه 28-36

https://doi.org/10.22055/jacp.2022.36762.1184

شوان شیدائی اقدم، فرح لطفی کاشانی، شهرام وزیری، افسانه خواجوند خوشلی

چکیده هدف پژوهش حاضر،‌ مقایسه اثربخشی درمان یکپارچه‌نگر، معنویت درمانی و درمان شناختی-‌رفتاری بر پریشانی در بیماران مبتلا به سرطان پستان بود. بدین‌منظور طی یک پژوهش نیمه‌آزمایشی با روش پیش‌آزمون-‌پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری، ۶۰ نفر از زنان مبتلا به سرطان پستان بیمارستان شهدای تجریش شهر تهران به روش نمونه‌گیر‌ی در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در ۳ گروه آزمایش و ۱ گروه کنترل کاربندی شدند. گروه‌ها قبل و بعد از مداخله با پرسش‌نامه ارزیابی پریشانی روان‌شناختی کسلر10 (K10) مورد آزمایش قرار گرفتند. جلسات گروه درمانی جداگانه برای هر سه گروه یک‌بار در هفته به‌مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای ارائه شد و بر روی گروه کنترل مداخله‌ای صورت نگرفت. بعد از اتمام پژوهش و 2 ماه بعد از آن نیز گروه‌ها مجدداً با پرسش‌نامه ارزیابی پریشانی روان‌شناختی کسلر مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج تحلیل کوواریانس چند‌متغیری نشان داد که درمان یکپارچه‌نگر، درمان شناختی-‌رفتاری و معنویت درمانی بر کاهش پریشانی بیماران تحت آموزش، مؤثر بوده است و این تأثیر در آزمون پیگیری پایدار بوده است. به‌نظر می‌رسد که این درمان‌ها می‌توانند در کنار سایر مداخلات مثل دارو‌درمانی و مداخلات پزشکی، در کاهش پریشانی این بیماران مؤثر باشند.