تأثیر شنیدن موسیقی اصیل ایرانی بر بهبود کیفیت زندگی و فعالیتهای روزمره زندگی در سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزایمر- مرحله اولیه و متوسط
صفحه 1-11
https://doi.org/10.22055/jacp.2021.36592.1179
سید مجتبی عقیلی، امیر سعادت
چکیده پژوهش حاضر با هدف تأثیر موسیقی سنتی ایرانی بر فعالیتهای روزمره و کیفیت زندگی در سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزایمر مرحلهی اولیه و متوسط تهران انجام شد. تحقیق حاضر جز تحقیقات نیمهآزمایشی با طرح (پیشآزمون-پسآزمون) با گروه کنترل و از نظر هدف جز تحقیقات کاربردی بود. 30 نفر از سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزایمر مقیم در مرکز مراقبتی روزانه انجمن آلزایمر ایران به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهصورت تصادفی در گروههای آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار داده شدند. شرکتکنندگان پرسشنامههای کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (فرم 26 مادهای) و فعالیتهای روزمره زندگی ادلز (فرم 16 مادهای) را تکمیل نمودند. گروه آزمایش در 24 جلسه (هفتهای 3 روز) هربار 40 دقیقه، در وضعیت استراحت ساکن، قطعات موسیقی سنتی ایرانی را میشنیدند و گروه کنترل تا پایان پژوهش مداخلهای دریافت نکردند. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافتهها نشان داد که موسیقی سنتی ایرانی بر بهبود سلامت روان و روابط اجتماعی تأثیر مثبت دارد
(001/0 > p). از آنجاکه موسیقی سنتی ایرانی منجربه ارتقاء کیفیت زندگی میشود، پیشنهاد میشود که این تکنیک درمانی برای بهبود کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به دمانس نوع آلزایمر استفاده شود
اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر کاهش استرس بر اساس توجه آگاهی بر راهبردهای تنظیم هیجان و اجتناب شناختی بیماران زن مبتلا به وسواس فکری - عملی
صفحه 12-22
https://doi.org/10.22055/jacp.2021.31997.1132
سیدعلی سیدحسین علاقه بند، فاطمه مری، یوسف رنجبر سودجانی
چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر کاهش استرس بر اساس توجه آگاهی بر راهبردهای تنظیم هیجان و اجتناب شناختی بیماران زن مبتلا به وسواس فکری- عملی انجام شد. روش پژوش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل کلیه بیماران زن مبتلا به وسواس بود که در سال 1396 به مراکز مشاوره و مددکاری شهر کرمانشاه مراجعه کرده بودند. از میان آنها 30 نفر بهصورت نمونهگیری هدفمند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل به نسبت یکسان گمارده شدند. گروه آزمایش مداخله درمانی مبتنی بر کاهش استرس بر اساس توجه آگاهی را بهصورت گروهی، هفتهای یکبار در 8 جلسه 90 دقیقهای دریافت کردند؛ گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامههای تنظیم هیجان گراس و جان و اجتناب شناختی سکستون و داگاس استفاده شد. یافتههای حاصل از تحلیل واریانس یکراهه در متن مانکوا نشان داد که درمان مبتنی بر کاهش استرس بر اساس توجه آگاهی باعث کاهش معنادار نمرات فرونشانی و اجتناب شناختی و افزایش معنادار نمرات مؤلفه ارزیابی مجدد شناختی افراد گروه آزمایش در مرحله پس آزمون و پیگیری شده است.
پیش بینی نارضایتی از تصویر بدنی براساس عزت نفس، شفقت خود و خودشیفتگی در زنان کاربر شبکه اجتماعی اینستاگرام
صفحه 23-35
https://doi.org/10.22055/jacp.2022.35644.1170
فاطمه السادات سجادیه
چکیده پژوهش حاضر با هدف پیشبینی نارضایتی از تصویر بدنی براساس عزتنفس، شفقتخود و خودشیفتگی در زنان کاربر شبکه اجتماعی اینستاگرام انجام شد. جنسیت و سن نیز بهعنوان متغیر کنترل در نظر گرفته شد. برای انتخاب نمونه مورد نظر، 160 دانشجوی دختر از دانشگاه شیراز به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شده است. ملاکهای ورود به این پژوهش، داشتن حساب کاربری اینستاگرام، حضور و فعالیت حداقل یک ساعت در شبانهروز و به اشتراک گذاری تصاویر شخصی خویش در شبکه اجتماعی اینستاگرام و داشتن ردّه سنی 18 تا 29 سال بوده است. برای سنجش متغیرها از پرسشنامههای نارضایتی تصویر بدنی (لیتلتون و همکاران؛ 2005)، عزت نفس (آیزنک؛ 1976)، شفقتخود (نف؛ 2003) و خودشیفتگی (آمز، آندرسون و روسه؛ 2006) استفاده شد. برای تحلیل دادهها از روش رگرسیون گامبهگام در نرمافزار 24spss- استفاده شد. یافتهها نشان دادند که عزتنفس و شفقتخود قادر به پیشبینی معنادار نارضایتی تصویر بدنی در سطح 01/0>P هستند. بنابراین میتوان نتیجهگیری کرد که مؤلفههای عزتنفس و شفقتخود دو ویژگی مهمی هستند که در رضایت از تصویر بدنی افراد مخصوصاً زنان جوان مؤثر بوده و میتوانند رفتارهای ناشی از نارضایتی تصویر بدنی در شبکه اجتماعی اینستاگرام را پیشبینی کنند.
