هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی گروه‌درمانی با رویکرد شناختی - رفتاری بر وسواس فکری - عملی ناشی از بحران کووید 19 در جمعیت عمومی شهر تهران بود. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و در قالب یک پژوهش نیمه آزمایشی با گروه گواه و در چهارچوب یک طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با دو گروه آزمایشی و گواه اجرا شد. جامعة آماری این پژوهش شامل کلیة جمعیت شهر تهران در پاییز سال 1400 بود. حجم نمونه نیز شامل 32 نفر بود که در مرحله اول به علت شیوع ویروس کووید 19 به روش نمونه‌گیری در دسترس و سپس به‌صورت نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند و سپس به‌صورت تصادفی در دو گروه 16 نفری آزمایش و گواه جای‌گذاری شدند و به پرسشنامه وسواس فکری- عملی(MOCI) پاسخ دادند. مداخله گروه‌درمانی با رویکرد شناختی – رفتاری نیز به مدت 8 جلسه 90 دقیقه‌ای در گروه آزمایش انجام گردید. داده‌های پژوهش با آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری (آنکوا) و با استفاده از نرم‌افزار spss-26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که گروه‌درمانی با رویکرد شناختی - رفتاری در سطح (01/0> P، 033/17F=) بر وسواس فکری عملی ناشی از بحران کووید 19 در مرحله پس‌آزمون اثر معناداری داشته است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که از این روش درمانی می‌توان در کاهش بحران‌های روانشناختی ناشی از بحران کووید 19 استفاده کرد.