اثربخشی آموزش اصلاح باورهای ارتباطی بر رضایت زناشویی زوجین دانشجو ساکن خوابگاه‌های دانشجویی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اثربخشی آموزش اصلاح باور‌های ارتباطی بر افزایش رضایت زناشویی زوجین جوان صورت گرفت. طرح تحقیق نیمه آزمایشی با گروه آزمایش کنترل و پیگیری می‌باشد. طی یک فراخوان در خوابگاه‌های دانشجویی دانشگاه تربیت مدرس 20 زوج که دارای رضایت زناشویی پایین بودند جهت شرکت در برنامه دعوت به عمل آمد و سپس به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هریک شامل 10 نفر) جایگزین شدند. از دو پرسشنامه سیاهه باورهای ارتباطی و رضایت زناشویی انریچ برای سنجش استفاده شد. آزمودنی‌های گروه آزمایش و گواه در سه مقطع پیش‌آزمون‌، پس‌آزمون و پیگیری 50 روزه ابزار‌های این پژوهش را تکمیل کردند. داده‌های پژوهش با استفاده از تحلیل کواریانس یک‌راهه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد مداخله در باورهای ارتباطی زوجین جوان دانشجو می‌تواند منجر به افزایش معنادار رضایت زناشویی آن‌ها شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Relation Beliefs Correction on Marital Satisfaction in Student Couples Residency in Dormitory

نویسندگان [English]

  • Farzane Tayarani najaran 1
  • Shahram Mohammadkhani 2
  • Jafar Hasani 3
1 M.A. of Clinical Psychology, Kharazmi University, Tehran, Iran
2 Associate Professor, Department of Psychology, Kharazmi University, Tehran, Iran
3 Associate Professor, Department of Psychology, Kharazmi University, Tehran, Iran
چکیده [English]

This study was performed to examine the effects of training and correction of couple beliefs of marital relation in order to enhance the marital satisfaction of young couples. At first Marital beliefs of couples were examined and then cognitive intervention started to train and correct thinking and beliefs. In this research involved 20 people, 10 couples that were selected accessibly among student couples of Tarbiat Modares University residency in dormitory. By an invitation couples with lower rates of marital satisfaction were participated and then appointed randomly in control and experiment groups after being matched. Each test foiled 3 times in pretest (before intervention), post test (at the end of intervention), and follow up (after 50 days from intervention), by both experiment and control groups. The results were analyzed by one way co variance method. Comparing the results from experiment and control group showed that cognitive intervention in marital beliefs of young couples students residency in Tehran’s dormitories can enhance their marital satisfaction significantly.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Marital satisfaction
  • marital beliefs
  • young couples